เมื่อ2-3วันนี้ที่ผ่านมา...ออกไปแว้บหาซื้อหนังเรื่องโปรดกับหนังสือเรื่องโปรดมาไว้ในครอบครองจนได้ TvT

ก็คือหนังเรื่อง"เพื่อนสนิท" กับหนังสือ "กล่องไปรษรณีย์สีแดง"
ซึ่งก็เป็นต้นกำเนิดของหนังเรื่องเพื่อนสนิทนั่นเอง...

ก่อนอื่นขอแพล่มเรื่องหนัง...DVDเพื่อนสนิท...ตอนแรกคิดว่าต้องสั่งซื้อทางเน็ตซะแล้ว...เพราะเป็นหนังเก่าต้องหาซื้อยากแน่ๆ
แต่ผิดคาด...วิ่งเข้าไปร้านแรกก็ป๊ะเลย(ทั้งCD ทั้งDVD) ดีใจโคตรๆ
ภาพชัดดูแล้วประทับใจ ซึ้งอินกว่าไฟล์ที่โหลดจากยูทูปมาดูแก้ขัดหลายขุม ....สวรรค์
จริงๆเรื่องนี้เราก็ดูตั้งแต่ช่วงที่หนังมันพีคๆแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมมาบ้าคลั้งอะไรเอาตอนนี้อีกหนักหนา...เพราะอะไรกันนะ อิอิ

ส่วนหนังสือ...กล่องไปรษณีย์สีแดง...มันเป็นหนังสือออกแนวสารคดีท่องเที่ยว...ไม่ใช่แนวเราอ่ะนะ...แต่ก็ชอบการใช้ภาษาอ่ะ...เพราะหนังสือเรื่องนี้เก่ามากกกกกกกกกกกก...ภาษาจึงเป็นเอกลักษณ์มากๆ โรแมนติกได้อีก....

แต่โดยส่วนตัวเราชอบหนังมากกว่า(เน้นความรัก)ดูกี่ทีก็ร้องไห้ไม่ไหวแล้ว...ประดุจตัวเองไปไข่ย้อย(บ้าไปแล้ว)
ความรักแบบนี้มันเศร้าจริงๆนะ เข้าใจๆ มาคิดๆดู...ไข่ย้อยนี่เข้มแข็งมากเลยนะ(อาจเป็นเพราะเค้าเป็นผู้ชาย)ไม่มีเสียน้ำตาเลย
น่าสงสารอ่ะ(อินี่บ้าแบบเข้าขั้นแล้ว...อย่าใส่ใจเลย5555+)

ฉากที่ประทับใจที่สุดก็เห็นจะเป็น ตอนที่ดากานดานั่งอ่านจ.ม.ที่ไข่ย้อยส่งมาให้ตอนจบ... ชอบคำพูดของไข่ย้อยที่ว่า

"แต่ยังไงก็แล้วแต่...ดากานดา...ฉันนึกดีใจที่สุดท้าย
สิ่งที่เหมือนจะอยู่ได้นานและไม่มีวันเลิกกันได้ง่ายๆ ก็คือการได้เป็นเพื่อนกับแก..."

TT[]TT ไม่ไหวแล้ววววววววววววววววววววว....

กินใจอร์จเหลือเกินซาร่า!!!