เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง

ไอน์สไตน์พบ พระพุทธเจ้าเห็น
แบ่งเป็น 10 บท

บทที่ 1 “ทำไมต้องไอน์สไตน์” กล่าวถึงพื้นฐานประวัติชีวิตของไอน์สไตน์ พร้อมทั้งทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์และทฤษฎีสัมพัทธภาพ
บทที่ 2 “จักรวาลกับพุทธศาสนา” พุทธศาสนาบอกไว้ว่า เรื่องความเร้นลับของจักรวาลเป็นเรื่องอจินไตยไม่ควรคิด แต่ความรู้ทางพุทธศาสนามีเรื่องราวที่ตรงกับการค้นพบและการพิสูจน์ของนักวิทยาศาสตร์สมัยใหม่
บทที่ 3 “ทฤษฎีสัมพัทธภาพ” เรื่องความเร็วของแสงที่คงที่เสมอ แต่แสงก็ตกอยู่ภายใต้กฏของแรงโน้มถ่วง ดังนั้นจึงเดินทางเป็นเส้นโค้งได้ ตามแรงโน้มถ่วงของดวงดาว ไอน์สไตน์พิสูจน์ให้เห็นว่า เวลาสามารถยืดหด และเดินช้า เดินเร็วได้ ขึ้นอยู่กับสถานที่แต่ละแห่ง เช่นเวลาของคนที่อยู่บนยานอวกาศที่เดินทางด้วยความเร็วสูงจะเดินช้ากว่าเวลาของคนอาศัยอยู่บนโลก
บทที่ 4 “ความว่างภายในอะตอม” เนื้อหากล่าวถึงทฤษฎีควอนตัมซึ่งทฤษฎีนี้ช่วยอธิบายส่วนที่เล็กที่สุดที่บรรจุอยู่ภายในอะตอม อันเป็นการช่วยยืนยันว่า ไม่มีสิ่งใดคงที่ มีการเปลี่ยนแปลงเสมอ
บทที่ 5 “พุทธกับวิทยาศาสตร์” มีการเปรียบเทียบความรู้และคำสอนทางพุทธศาสนาที่ต่างกันเพียงวิทยาศาสตร์พยายามค้นคว้าและพิสูจน์ในทางวัตถุหรือรูปธรรม แต่พุทธศาสนาได้ค้นคว้าอย่างลึกซึ้งรวมไปถึงเรื่องทางนามธรรมหรือเรื่องราวของจิตด้วย
บทที่ 6 “ปัญญาญาณ” ความรู้ ไม่จำเป็นว่าต้องเกิดขึ้นจากการค้นคว้าเสมอไป แต่การรวมจิตให้เป็นหนึ่งก็สามารถทำให้เกิดความรู้ในเรื่องราวที่ลึกซึ้งได้เหมือนกัน
บทที่ 7 “ความมหัศจรรย์ของจิต” กล่าวถึงความลึกลับซับซ้อนของจิต ที่พระพุทธเจ้าได้สอนเรื่องของจิตนี้มาแต่สมัยพุทธกาลแล้ว และเป็นความจริงที่จริงแท้ตลอดมาจนถึงปัจจุบัน และจิตเป็นสิ่งที่เร็วกว่าแสงมาก
บทที่ 8 “เกิด-ดับ” ทุกสิ่งมีการเกิดดับ ไม่เว้นแม้แต่จักรวาล รวมไปถึงทฤษฎีความรู้ต่างๆ ของนักวิทยาศาสตร์ซึ่งเมื่อความรู้ใหม่ๆ เกิดขึ้น ทฤษฎีเก่าก็ล้าสมัยไป ต่างจากสัจธรรมของพระพุทธเจ้าที่ยังคงจริงแท้ตลอดมา
บทที่ 9 “มิติที่ 4 มิติของเวลา” ไอน์สไตน์ยืนยันว่านอกจากเวลาจะยืดหด เวลายังย้อนกลับได้ด้วย ตรงกับการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานทางพุทธศาสนา ซึ่งเมื่อรวมอารมณ์ให้เป็นหนึ่งเดียว มีสมาธิแน่วแน่แล้ว สามารถย้อนเวลาไปหาอดีต หรือล่วงรู้เรื่องราวในอนาคตได้ หรือ มิติที่ 4 เรื่องเวลานี้สามารถเปรียบได้กับนิพพานซึ่งเป็นสิ่งที่เข้าถึงได้ยาก
บทที่ 10 “ความสุขและความจริงแท้” สรุปเนื้อหาพุทธศาสนามีความรู้ที่ครอบคลุมมากกว่าวิทยาศาสตร์ และนอกจากความรู้แล้วยังนำมาประยุกต์ใช้กับชีวิตอีกด้วย

สัจธรรมเพียงน้อยนิด พิชิตขับไล่ความหลงผิดมากมาย ได้เหมือนอย่างไฟเพียงน้อยนิด สามารถเผาไหม้ไม้ฟืนกองใหญ่ได้ฉันใดก็ฉันนั้น (สุนทโรวาทของอิมามอะลีย์)

ก ข สอนธรรมฉบับของ ว.วชิรเมธี

อักษรไทย - อักษรธรรม

ก เอ๋ย ก กรรม อย่าทำชั่ว
ข เอ๋ย ข ขันติ จงดำริรักษาอย่าถ่ายถอน
ข เอ๋ย ข ขวด ถ้าเลิกดวดเหล้าได้จะไม่ทุกข์
ค เอ๋ย ค ความคิด รู้จักคิดเป็นระบบจะสบศานติ์
ค เอ๋ย ค คน ควรฝึกตนให้มีค่าน่ายกย่อง
ฆ เอ๋ย ฆ ระฆัง ควรปลูกฝังเสียงระฆังแห่งสติ
ง เอ๋ย ง เงิน อย่าจ่ายเกินหน้าตักจะเดือดร้อน
จ เอ๋ย จ จิต ฝึกสติวันละนิดจิตแจ่มใส
ฉ เอ๋ย ฉ ฉัน อย่าเกียดกันคนอื่นว่าต่ำต้อย
ช เอ๋ย ช ชม อย่าหลงคารมจนประมาท
ซ เอ๋ย ซ ซื่อ อย่านับถือคนโกงจงสัตย์ซื่อ
ฌ เอ๋ย ฌ ฌาน ฝึกจิตให้เบิกบานด้วยฌานสี่
ญ เอ๋ย ญ หญิง หากดีจริงเก่งจริงไม่แพ้ชาย
ฎ เอ๋ย ฎ ฎีกา พระราชาทรงธรรมนำมาอ่าน
ฏ เอ๋ย ฏ ปฏิญญา คือสัจจาศักดิ์สิทธิ์อย่าคิดลืม
ฐ เอ๋ย ฐ ฐาน ฐานตึกคืออิฐ ฐานชีวิตคือความดีงาม
ฑ เอ๋ย ฑ มณโฑ อย่ามัวโชว์แต่รูปร่างจนสร้างทุกข์
ฒ เอ๋ย ฒ ผู้เฒ่า แต่ละก้าวคือแบบอย่างของลูกหลาน
ณ เอ๋ย ณ เณร ต้องเติบโตเป็นปิ่นนักปราชญ์
ด เอ๋ย ด ดี คิดดี พูดดี ทำดี คบคนดี เป็นคนดี = ชีวิตที่ดี
ต เอ๋ย ต ตัวตน เกิดเป็นคนควรกำจัดให้หมดสิ้น
ถ เอ๋ย ถ ถิ่นกำเนิด อย่าแค่เกิดรูปกายแล้วหายหัว
ท เอ๋ย ท ทหาร อย่าระรานประชาชนให้ทนทุกข์
ธ เอ๋ย ธ ธง สามสีไตรรงค์ชาติ ศาสนา มหากษัตริย์
น เอ๋ย น นอบน้อม คือเสน่ห์ย้อมจิตใจให้คนรัก
บ เอ๋ย บ บัณฑิต คมความคิดต้องแหลมคมสมสรรเสริญ
ป เอ๋ย ป ปัญญา อย่าฉลาดเกินหน้าตัว 'สติ'
ผ เอ๋ย ผ ผิด แม้น้อยนิดอย่าดูดายแก้ไขเสีย
ฝ เอ๋ย ฝ ฝึกฝน ค่าของคนคือเป็นสัตว์ที่ฝึกได้
พ เอ๋ย พ พอดี คำคำนี้คือลายแทงแห่งความสุข
ฟ เอ๋ย ฟ ฟุ่มเฟือย อย่าเพิกเฉยจนกลายเป็นนิสัย
ภ เอ๋ย ภ ภูมิพล พระคือฝนห่มฟ้ามาโลมดิน
ม เอ๋ย ม มโนมัย ฝึกขี่ 'ม้าหัวใจ' ให้ปราดเปรียว
ย เอ๋ย ย ยุ่ง หากกิเลศไม่ปรุงไม่ยุ่งสักเรื่อง
ร เอ๋ย ร รัก จงตระหนักรักอะไรไม่เท่าเรารักดี
ล เอ๋ย ล หลอก คนกลับกลอกหลอกแยบยลยิ่งกว่าผี
ว เอ๋ย ว วิชา คืออาภรณ์ประดับกายาอันเลอค่า
ศ เอ๋ย ศ ศักดิ์ศรี มนุษย์ทุกคนล้วนมีอย่าดูหมิ่น
ษ เอ๋ย ษ ฤาษี จะให้ดีต้องเลิกใบ้หวย
ส เอ๋ย ส สันติ สันติเริ่มที่ใจใช่สงคราม
ห เอ๋ย ห หักห้าม รู้จักปรามห้ามจิตอย่าคิดชั่ว
ฬ เอ๋ย ฬ บาฬี ภาษานี้รักษาพุทธพจน์ (= ภาษาที่ใช้บันทึกพุทธดำรัส)
อ เอ๋ย อ อัคคี ไฟสามกองนี้ (โลภ โกรธ หลง) ต้องกำจัด
ฮ เอ๋ย ฮ ฮา หัวเราะฮ่าฮ้าคือยาอายุวัฒน์